Ινομυώματα:Μπορούν να αποφευχθούν? Κύριο

Γράφτηκε από τον  Κατηγορία Υγεία Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2013 12:38
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Μήτρα είναι ο χώρος στον οποίο θα μεγαλώσει και θα τραφεί το έμβρυο. Αποτελείται από μυϊκό ιστό και βλεννογόνο. Το μυϊκό τοίχωμα είναι ελαστικό αλλά και δυνατό ώστε να προσαρμόζεται στο μέγεθος του εμβρύου αλλά και να δώσει τις ωθήσεις που χρειάζονται κατά την γέννησή του.

Η μήτρα έχει περίπου σχήμα αχλαδιού.Το τοίχωμα της έχει 3 στρώματα : το μέσα = Ενδομήτριο, το μυϊκό χιτώνα = Μυομήτριο και τον Περιμήτριο χιτώνα – περιτόναιο που καλύπτει και στηρίζει την μήτρα . Όταν μιλάμε για ΙΝΟΜΥΩΜΑΤΑ μιλάμε για ογκίδια του μυϊκού τοιχώματος της μήτρας – δηλαδή του 2ου στρώματος.

Ο ρόλος των οιστρογόνων

Για να μπορέσει να ξεκινήσει το ωάριο το ταξίδι του από τις ωοθήκες στην μήτρα πρέπει να πάρει εντολή από τα οιστρογόνα Τα οιστρογόνα είναι ορμόνες που εκκρίνονται από τις ωοθήκες και έχουν πολλούς ρόλους: ευθύνονται για τα δευτερεύοντα χαρακτηριστικά του γυναικείου φύλλου – αύξηση λεκάνης, ψηλότερο τόνο της φωνής, αύξηση του στήθους, κλπ -. Επίσης βοηθούν να ωριμάσει το ωάριο και το ωοθυλάκιο και να παχύνει το ενδομήτριο αλλά ακόμη και το μυϊκό τοίχωμα- υπόστρωμα – της μήτρας για να δεχτούν το ωάριο και να προετοιμάσουν την μήτρα για την γονιμοποίηση.

Στα οιστρογόνα οφείλεται το πρώτο μισό της περιόδου από την 4-5η μέχρι την14-15 μέρα που το ωοθυλάκιο σπάει και το ωάριο πιάνεται από τους κροσσούς της σάλπιγγας και ταξιδεύει σιγά –σιγά μέχρι την μήτρα.

Όταν το ωάριο δεν γονιμοποιηθεί (από την 15η μέρα μέχρι 22) το ενδομήτριο που έχει παχύνει, ουσιαστικά σπάει και μαζί με το ωάριο και τα κομμάτια από τα ωοθυλάκια – που μπορούν να παράγουν προγεστερόνη εντωμεταξύ – ρίχνονται έξω από την μήτρα μαζί με αίμα. Αυτό με απλά λόγια είναι η έμμηνος ρύση.

Τι συμβαίνει με τα Ινομυώματα;

Όταν έχουμε Ινομυώματα το μυϊκό τοίχωμα της μήτρας (2ο στρώμα) αρχίζει να προεκβάλλει και σχηματίζει εξογκώματα κυρίως στο εσωτερικό της μήτρας, στο πάνω μέρος του ενδομητρίου, ακόμη και στην εξωτερική μεριά της μήτρας. Τα συμπτώματα είναι: αιμορραγίες, πόνος στην πυελική χώρα, διαταραχές στην περίοδο, κράμπες, αναιμία, τάση για παχυσαρκία, προβλήματα στην κύηση και υπογονιμότητα.

Όταν τα ινομυώματα προξενούν αρκετά και σοβαρά προβλήματα τότε η κλασσική ιατρική αντιμετώπιση είναι χειρουργική αφαίρεσή τους. Προηγουμένως μπορεί να δοθεί κάποια φαρμακευτική αγωγή –π.χ προγεστερονοειδή.

Το ερώτημα είναι:αν τα ινομυώματα χειρουργηθούν αυτό σημαίνει πως το σώμα δεν θα ξαναβγάλει άλλα;

Γιατί Δημιουργούνται;

Παρ ό, τι δεν υπάρχει πλήρης επιστημονική εξήγηση ως τώρα, όλες οι έρευνες δείχνουν πως τα ινομυώματα έχουν στενή σχέση με τα οιστρογόνα. Για παράδειγμα σχεδόν πάντα εξαφανίζονται όταν η γυναίκα μπαίνει στην εμμηνόπαυση και δεν παράγει πια οιστρογόνα και σχεδόν ποτέ δεν δημιουργούνται ινομυώματα μετά την εμμηνόπαυση.

Όλες οι ενδείξεις λένε πως η υπερβολική ποσότητα οιστρογόνων και η δυσαναλογία των οιστρογόνων με την προγεστερόνη είναι το κλειδί για να κατανοήσουμε γιατί και πως δημιουργούνται τα ινομυώματα.

 

Ορμόνη = Ταχυδρόμος, Υποδοχέας = Παραλήπτης

Τα οιστρογόνα λοιπόν παίζουν σημαντικό ρόλο στην δημιουργία Ινομυωμάτων. Όπως είπαμε πιο πάνω τα οιστρογόνα είναι ορμόνες. Μπορούμε να παρομοιάσουμε την «ορμόνη» με ένα ταχυδρόμο που πρέπει να μεταβιβάσει ένα γράμμα με οδηγίες σε κάποιους συγκεκριμένους παραλήπτες. Οι παραλήπτες αυτοί στο σώμα μας ονομάζονται «ορμονικοί υποδοχείς».

Όταν η ορμόνη-ταχυδρόμος έχει μεταφέρει σωστά το γράμμα με τις οδηγίες στον υποδοχέα – παραλήπτη, ο οργανισμός επιτελεί σωστά τις λειτουργίες του. Τα προβλήματα προκύπτουν όταν αυτός ο “ταχυδρόμος” μεταφέρει λανθασμένες οδηγίες ή – ακόμη χειρότερα – ο παραλήπτης μπερδεύει τον κανονικό ταχυδρόμο με κάποιον άλλον, που του μοιάζει μεν, αλλά δεν είναι ο σωστός.

Ξενο-οιστρογόνα

Αυτό συμβαίνει στο σώμα μιας γυναίκας όταν υπάρχουν πολλές ουσίες που μοιάζουν ή μιμούνται τα οιστρογόνα αλλά ΔΕΝ είναι τα φυσικά οιστρογόνα. Για αυτό καλούνται ξενο-οιστρογόνα. Είναι χημικές ουσίες που μπορεί να εισρέουν στο σώμα της όταν έρχεται σε επαφή με:

Οικιακά χημικά – Εντομοκτόνα, Καθαριστικά

Αντισυλληπτικά – Φάρμακα

Παρασιτοκτόνοα, Ζιζανιοκτόνα, Λιπάσματα από τις τροφές που τρώει

Πλαστικοποιητές – ουσίες από τα πλαστικά σκεύη ή σακούλες ή μπουκάλια που διαρρέουν στην τροφή ή νερό

Χημικά συντηρητικά των τροφών, Χρωστικές, «Ε»

Κολόνιες, Αρώματα, βαφές μαλλιών, Μπογιές, σπρέι

Στην σύγχρονη εποχή το οικιακό ή γενικότερο περιβάλλον μας κατακλύζεται από τέτοιες ουσίες. Έτσι το σώμα μπορεί να γεμίζει με χιλιάδες παραπάνω«ταχυδρόμους», που επιπλέον μεταφέρουν αλλοιωμένα ή δυσανάγνωστα ή μπερδεμένα μηνύματα. Τότε οι παραλήπτες αρχίζουν και τα χάνουν.

Οι νέοι αυτοί «ψευτο-ταχυδρόμοi», εκτός του ότι μεταφέρουν μεταλλαγμένα μηνύματα, φτάνουν πιο γρήγορα από τους κανονικούς στους παραλήπτες, γιατί είναι πιο πολλοί και γιατί είναι «ντοπαρισμένοι». Οι πληροφορίες που δίνονται είναι αλλοιωμένες και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Αν – για παράδειγμα – η πληροφορία των φυσικών οιστρογόνων είναι «να παχύνει το μυομήτριο και ενδομήτριο για τις επόμενες 10 μέρες» τα ξένα οιστρογόνα θα συνεχίσουν να δίνουν το ίδιο σήμα ακόμη και μετά τις 10 ημέρες με αποτέλεσμα περαιτέρω πάχυνση ή ανάπτυξη των ιστών αυτών, ή μπέρδεμα και χάος στο ορμονικό σύστημα

Το ανθρώπινο είδος, στα τελευταία 100 χρόνια, έχει εφεύρει, κατασκευάσει και “ρίξει” στον πλανήτη πάνω από 1.000.000 χημικές ουσίες που ΔΕΝ υπήρχαν ποτέ παλιότερα στην ιστορία της Γης. Δυστυχώς, δεν είναι στην φύση αυτού του είδους να ευημερεί σε συνθήκες ωκεανού χημικών.

«Εντάξει, αλλά τώρα έχω ινομυώματα, τι μπορώ να κάνω;»

Συμπληρωματικά στις οδηγίες του θεράποντος ιατρού σας, οι φυσικές μέθοδοι αυτοθεραπείας έχουν να δώσουν σημαντικά θεραπευτικά εργαλεία για την βελτίωση της υγείας και ποιότητας ζωής. Αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής μόνες, ή και σε συνδυασμό με ομοιοπαθητική αγωγή μπορούν να αποφέρουν πολύ καλά έως εξαιρετικά αποτελέσματα για το μεγαλύτερο ποσοστό των περιπτώσεων. Πιο συγκεκριμένα μια γυναίκα θα ωφεληθεί με:

Σταδιακή μείωση οικιακών χημικών και αντικατάστασή τους με βιολογικά ή πιο φιλικά στο περιβάλλον οικιακά καθαριστικά. Μείωση της χρήσης χλωρίνης. Αντικατάσταση ειδών καλλωπισμού – καλλυντικών με πιο φυσικές επιλογές

Λιγότερη επαφή με πλαστικό. Αν το φαί που μαγειρεύετε έχει λάδι αποφύγετε να το βάζετε σε πλαστικό τάπερ.

Κίνηση, άσκηση και επαρκής ύπνος βοηθούν στην καλύτερη αποτοξίνωση των περίσσιων οιστρογόνων.

Διατροφή

Θα χρειαστεί να γίνει μια συνειδητή στροφή προς την σωστή φυτοφαγική διατροφή. Διότι τα πολλά κρέατα και γαλακτοκομικά περιέχουν ορμόνες και χημικές ουσίες που διαταράσσουν το ορμονικό σύστημα. Δεν χρειάζεται απόλυτη φυτοφαγία, αλλά η σωστή φυτοφαγία μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμη.

Τροφές με πολλές φυτικές ίνες, θα βοηθήσουν να απομακρύνονται τα επιπλέον οιστρογόνα. Μία τέτοια τροφή μπορεί να είναι ο Λιναρόσπορος, όπου πέρα από τις φυτικές ίνες μπορεί να παρέχει λιγνάνες και άλλες φυτοθρεπτικές ουσίες χρησιμότατες για το ορμονικό σύστημα. Σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να υπάρξει ωφέλεια με την μετρημένη και εξατομικευμένη χρήση προϊόντων Σόγιας .

Θρεπτικά στοιχεία – Ομοιοπαθητική

Μαζί με τις αλλαγές στον τρόπο ζωής και διατροφής μπορεί να έχουμε επιπλέον την βοήθεια από φυσικά θρεπτικά στοιχεία ή βότανα – για παράδειγμα: βιταμίνη B6, Μαγνήσιο, Πρωτεολυτικά ένζυμα όπως Πρωτεάσες, Σερραπεπτάση, Βρωμελαΐνη κ.α. Σίδηρος ή Χλωρέλα αν υπάρχουν αναιμίες και βότανα όπως Λυγαριά, Τσουκνίδα και Τριφύλλι – Αλφάλφα. Όλα αυτά πάντα βάση εξατομίκευσής της κάθε περίπτωσης.

Η ομοιοπαθητική αγωγή τέλος έχει την δυνατότητα να συμβάλει σημαντικά στην βελτίωση της υγείας άροντας τυχόν ψυχικά αίτια, μειώνοντας το στρες και βελτιώνοντας όλες τις λειτουργίες του οργανισμού, όπως η επικοινωνία των ορμονών, η αποτοξίνωση τους, η ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού, η βελτίωση της ποιότητας ύπνου αλλά και η αύξηση της θέλησης να γίνουν οι απαραίτητες αλλαγές πράξη. Η ως τώρα εμπειρία δείχνει πως ο συνδυασμός διατροφικής αγωγής και ομοιοπαθητικής μπορεί να συμβάλει τα μέγιστα στην μείωση ή και αναστροφή του προβλήματος.

Ρέικι:

Το Ρέικι μπορεί να έχει πολύ καλά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση των ινομυωμάτων. Μία εντατική θεραπεία κάποιων μηνών θα επιφέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Ρεφλεξολογία:

Πρόκειται για τη γνωστή θεραπευτική μέθοδο που ασχολείται, με τα αντανακλαστικά-θεραπευτικά σημεία που υπάρχουν στο σώμα μας. Η πίεση και οι μαλάξεις σε κάποια ρεφλεξολογικά σημεία των πελμάτων, που σχετίζονται με τη μήτρα, διεγείρουν τους θεραπευτικούς μηχανισμούς του οργανισμού.

Βελονισμός:

Μπορεί να βοηθήσει λίγο περισσότερο σε σχέση με την ομοιοπαθητική, γι αυτό η ολιστική ιατρική τον προτείνει. Κυρίως βοηθά με την αύξηση της ζωτικής ενέργειας του οργανισμού, τη βελτίωση του ανοσολογικού και τη διέγερση του μηχανισμού αυτοθεραπείας.

Βιοθεραπεία ή βιοενέργεια ή biofeedback:

Η δράση της συνίσταται στην ανίχνευση της παθολογικής και της υγιούς ενέργειας που υπάρχει μέσα μας. Με τη βιοενέργεια πετυχαίνουμε την εξάλειψη των παθολογικών κυμάτων ενέργειας και την εξουδετέρωση πολλών ασθενειών που είτε έχουν εκδηλωθεί είτε υποθάλπονται και πρόκειται να εκδηλωθούν αργότερα. «Στην περιοχή του ινομυώματος η ενέργεια είναι μειωμένη και γι αυτόν ακριβώς το λόγο ο οργανισμός παρακινεί και άλλα κύτταρα να αναπτυχθούν προκειμένου να αυξηθεί η τοπική ενέργεια. Έτσι, το ινομύωμα μεγαλώνει ακόμα περισσότερο και το πρόβλημα διογκώνεται. Με τη μέθοδο της βιοθεραπείας, που γίνεται με ειδικό μηχάνημα και όχι με τα χέρια, αποκαθίσταται και εξισορροπείται η ενεργειακή ροή και το ινομύωμα σιγά σιγά αποδομείται», εξηγεί ο κ. Γκικόντες.

Φυτοθεραπεία:

Είναι η πιο αποτελεσματική εναλλακτική θεραπεία για τα ινομυώματα. «Σύμφωνα με την κινεζική ιατρική, το ινομύωμα είναι μια ψυχρή περιοχή, η οποία βρίσκεται μέσα σε μια θερμή, τη μήτρα. Για να αντιμετωπίσουμε το ινομύωμα, πρέπει να ζεστάνουμε την ψυχρή περιοχή. Αυτό το καταφέρνουμε με τη νεoαγγείωση στο ινομύωμα, η οποία θα προκαλέσει αιμάτωση και θα αποδομήσει το ινομύωμα», υποστηρίζει ο κ. Γκικόντες. Το αποτέλεσμα της φυτοθεραπείας είναι ορατό και στο υπερηχογράφημα, όπου σε 7 με 9 μήνες το ινομύωμα φαίνεται πιο μαλακό, μέχρι να φύγει και να καθαρίσει τελεί ως η μήτρα σε διάστημα από 1 έως 3 χρόνια, ανάλογα με το μέγεθός του.

Διαβάστηκε 685 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 09 Σεπτεμβρίου 2013 18:32
Συνδεθείτε για να υποβάλετε σχόλια